สุ่มแยกเป็นสามช่วง
เรื่องเล่าต้องมีใครสักคน มีสถานที่ และมีอะไรที่ผิดพลาด การสุ่มหยิบตัวละครก่อน แล้วค่อยเป็นสถานที่กับข้าวของ แล้วจบด้วยผลลัพธ์ จึงอ่านเป็นลำดับ ไม่ใช่แค่ภาพกองหนึ่ง
หกตัวคือขีดจำกัดคร่าว ๆ มากกว่านั้นคนฟังจะเลิกปะติดปะต่อแล้วเปลี่ยนไปเดาแทน ทั้งที่การปะติดปะต่อนั่นแหละคือตัวเกม