RandomIn drie delen getrokken
Een verhaal heeft iemand nodig, een plek en iets dat misgaat. De trekking pakt eerst een figuur, dan plekken en dingen, dan een afloop — daarom leest het als een reeks en niet als een handvol plaatjes.
Zes is ongeveer de grens. Daarboven stopt het publiek met reconstrueren en begint het te gokken, en het spel is juist de reconstructie.